صفحه نخست | مردم کابل و ولايات | رسانه ها  | طرح ها ویدیو | اسناد | عکس ها | اعلامیه | کمک های مردمی | زندگینامه | وبلاگ | درباره ما | تماس با ما  | English

داکتر بشردوست انتخاب اول مردم افغانستان

*****

داکتر بشردوست فقط کمک های مردمی را می پذیرد!

کمک های مردمی برای کمپاین ریاست جمهوری

هموطن عزیز!

امید است که سلام بنده را از این راه دور اما با قلب نزدیک پذیرفته، به تمام فامیل و هموطنان برسانید.

به خواست خداوند وبا حمایت مردم ما یک چانس بزرگ داریم تا نه تنها در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شویم بلکه این انتخابات را تبدیل به محکمه ابتدائیه برای خائینن ،منافقین ،چپاولگران وغیره بسازیم.

حمایت شما وتمام هموطنان برای پیروزی شرط اساسی می باشد.

 

  شرح بیشتر...

زندگینامه داکتر رمضان بشردوست

داکتر رمضان بشردوست فرزند محمد علی درسال 1340 در ولسوالی قره باغ چشم به جهان گشود، مکتب ابتدائیه و متوسطه را در ولسوالی های قره باغ و مقر ولایت غزنی وشهر میمنه ولایت فاریاب به پایان رسانید.

دوماه بعد از کودتای 7 ثور 1357 به کشور ایران مهاجر و بعد از اتمام لیسه به پاکستان هجرت نمود.

 داکتر بشردوست در سال 1360 پاکستان را به قصد فرانسه ترک نمود ودر آنجا درخواست پناهندگی  سیاسی نمود اما هیچ وقت درخواست تابعیت فرانسه را نکرد.  شرح بیشتر...

کمیته ی حمایت از داکتر رمضان بشردوست

صفحه نخست | آر اس اس | طراحی سایت از کابل سرور

انتخابات ریاست جمهوری را تبديل به محکمه ابتدایی دزدان، خاينان و جنایتکاران کنیم!

 

  جایزه نوبل تقلب انتخاباتی برای پادشاه و ملکه تقلب آقایان کرزی و عبدالله

نامه ی داکتر رمضان بشردوست به بان کی مون/ با وجود اعتراف کمیسیون شکایات انتخاباتی و کمیسیون انتخابات مبنی بر یک میلیون و سه صد هزار رأی تقلبی و با وجود اعتراف آقایان کرزی و عبدالله مبنی بر تقلبی بودن قسمتی از آرای شان، کمیسیون شکایات انتخاباتی و کمیسیون انتخابات با حمایت جامعه بین المللی پادشاه و ملکه تقلب انتخاباتی را به طرف ارگ ریاست جمهوری روان کردند، نه بطرف زندان پلچرخی.

سه شنبه 27 اكتبر 2009

 

 

بنام خداوند(ج) و به یاد شهدا

جایزه نوبل تقلب انتخاباتی برای پادشاه و ملکه تقلب آقایان
کرزی و عبدالله

آقای بان کی مون ،سرمنشی سازمان ملل متحد !

شما شاید بدانید که اکثریت مطلق مردم افغانستان سالها و حتی
قرنها است که قربانی خونریزی ،دیکتاتوری ،زورگویی ،بی عدالتی ،رشوت خوری
،بی قانونی ، قحطی ،بی کاری و بی سرپناهی می باشند ،در حالیکه ۹۹.۹۹ در صد
مردم افغانستان آرزو دارند که آزاد، آرام و آباد زندگی کند: صاحب موتر،سرک،
برق، کلینیک، شفاخانه، مکتب، مدرسه، پوهنتون،مسجد، خانه، حمام، باغ، پارک،
آب آشامیدنی، کانالیزسیون، کمپیوتر و انترنت باشند، اما از همه اینها محروم
اند. امروز افغانستان دوزخ روی زمین است.

انتخابات ریاست جمهوری در ۲۹ اسد ۱۳۸۸ (20 اگست 2009) یک فرصت
طلائی و یک چانس تاریخی بود که مردم افغانستان به تدریج از این دوزخ نجات
یابند و از زنده ماندن به زنده گی کردن دست یابند. اما متأسفانه چنین نشد.

چرا؟

بخش اول

از انتخابات تا انتصابات

روز ۲۹ اسد ۱۳۸۸ ( 20 اگست 2009 )انتخابات ساعت ۷ صبح شروع شد
تا مردم با رأی خود رئیس جمهور افغانستان را انتخاب کنند.،اما یک اقلیت که
تعداد شان از ۵۰۰ نفر بیشتر نیست، این انتخابات را به انتصابات تبدیل
کردند.

چگونه ؟

۱- پاک شدن رنگ: چند ماه پیش از انتخابات بعضی ژورنالیستان از
گرفتن و خرید صدها کارت رأی دهی توسط بعضی افراد خبر دادند، اما جواب
سخنگوی کمیسیون انتخابات این بود که هیچ فرد ولو هزارها کارت داشته باشد
،بیش از یکبار رأی داده نمیتواند،چون هیچ ممکن نیست که رنگ از انگشتان در
مدت حداقل ۴۸ ساعت پاک شود، اما در واقعیت دیده شد که این یک دروغ بود.

درخواست من از آقای لودین، رئیس کمیسیون انتخابات ،متوقف کردن
رأی گیری در محلاتی که رنگ پاک میشد بود که چنین نشد. همان روز من به
کمیسیون شکایات انتخاباتی، شکایت خود را در مورد پاک شدن رنگ درج کردم (سند
شماره ۱)

علاوه بر پاک شدن رنگ، انواع تقلب و تخلف دیگر هم وجود داشت.

بعنوان مثال:

۲- صندوقهای رأی دهی نامرئی “ghost polling stations” بیش از
صد ها وجود داشت.

قرار بود که ۶۵۰۰ مرکز رأی دهی بازشود ، اما اکثر این مراکز
بدلیل بی امنیتی فقط در روی کاغذ وجود داشت نه در واقعیت، طبق اظهارات
سخنگویان وزارت دفاع ،داخله ،ریاست امنیت ملی و کمیسیون انتخابات در حدود
۳۰۰ هزار نیروی امنیتی داخلی و بین المللی برای تامین امنیت بسیج شده بود،
اما در حدود ۲۷۰ حادثه امنیتی بوقوع پیوست که در مجموع ۳۷ کشته ۲۵ زخمی به
جای گذاشت.

مسئله بی امنیی چه واقعی و چه خیالی بهانه ، برای باز نکردن
بعضی مراکز رأی دهی در محلات رأی دهی مثل مکتب و مسجد شد، اما صندوقها در
خانه های شخصی منتقل گردید و پرُ از آرای تقلبی شد.

۳- بعضی محلات رأی دهی در روز انتخابات باز شد ،اما به دلایل
مختلف (فیر راکت، شایعات حمله مخالفین ) تا ساعات تعیین شده رأی دهی باز
نماند، با آن هم تمامی این صندوق ها با رأی تقلبی پر شد.

۴- تمام شدن اوراق رأی دهی بعد از ساعت ۲ ،در حالیکه کمیسیون
انتخابات در هر محل رأی دهی به تعداد رأی دهنده گان اوراق فرستاده بود.
تمام شدن اوراق رأی دهی در حالیکه هنوز رأی دهندگان منتظر رأی دادن بودند
نشان میدهد که یک فرد چندین اوراق را به نام بعضی کاندیدان مشخص در صندوقها
انداخته اند.

۵- نوع دیگر تقلب وتخلف بسیار رایج، سؤ استفاده از بیسوادی
مردم بود مثلاً رأی دهنده میخواست به احمد رأی بدهد ،کارمندان انتخابات اسم
محمود را برای شان نشان میدادند،چون اکثریت مردم از برق و تلویزیون محروم
اند ، عکس و یا نشان انتخاباتی کاندید را ندیده بودند.

۶- در اختیار گرفتن کنترول صندوقهایی رأی دهی توسط قوماندانان
که در روز انتخابات دوباره به یاد گذشته های شان افتادند وبا سلاح و مهمات
از خانه های شان در تمام افغانستان بر آمدند وبا زور و تهدید رأی دهنده گان
را مجبور به رأی دادن به کاندیدان مورد نظر شان کردند.

۷- خریدن رأی مردم با پول و پلو.

در باره انواع این تقلب ها و تخلفات من شکایات خود را به
کمیسیون شکایات انتخاباتی درج کردم. ( اسناد شماره ۶،۵،۴،۳،۲)

۸- آخرین شکایت که من به کمیسیون شکایات انتخاباتی درج کردم
روز شنبه مورخ ۱۸میزان ۱۳۸۸ مطابق 10 اکتوبر2009 بود، این بار مشخصاً علیه
آقای کرزی وآقای عبدالله چون این آقایان بصورت واضع وروشن قانون را با
آگاهی کامل نقض کردند. (سند شماره- ۷ )

الف :طبق ماده هشتم فقره –۱ دستورالعمل تنظیم امور مالی
کاندیدان که از طرف کمیسیون انتخابات تصویب شده است "کاندیدان باید گزارش
مساعدت ها و مصارف مالی کمپاین خویش را الی ۳۰ روز بعد از روز انتخابات در
دفتر مرکزی کمیسیون ارایه نمایند"( سند شماره ۸ صفحه سوم). انتخابات در ۲۹
اسد (20 اگست) برگزار شد .کاندیدان باید به تاریخ ۲۹ سنبله (20 سپتامبر)
راپور نهایی مالی خود را ارائه میکردند،اما آقای کرزی و عبدالله گزارش
نهایی شانرا ارائه نکردند. ( سند شماره – ۹ )

سوال اساسی اینست که چرا این آقایان با وجود درخواستهای مکرر
بخش مالی کمیسیون انتخابات، نه میخواهند راپور های مالی شان را به کمیسیون
انتخابات ارائه کنند؟

۱- چون راپور مالی ربع وار که به کمیسیون داده اند واقعیت
ندارد:

آقایان کرزی وعبدالله به اصطلاح مثل ریگ پول مصرف کردند، آنها
تمامی این مصارف فرعونی خود را به کمیسیون اعلان نکرده اند ،در حالیکه طبق
ماده پنجاه و سوم قانون انتخابات فقره اول "ارائه معلومات نادرست به
کمیسیون و کمیسیون های مربوط و کمیسیون شکایات انتخاباتی " جز "تخطی
انتخاباتی" شمرده میشود. ( سند شماره ۱۰ صفحه ۵۴)

۲- طبق ماده پنجم دستور العمل امور مالی کاندیدان، کاندیدان
باید برای مصارف بالاتر از ۵۰۰۰ افغانی رسید ارائه کنند. ( سند شماره – ۱۱
صفحه ۲) این آقایان نمیتوانند رسید ارائه کنند برای پولی که برای خرید رأی
مصرف کرده اند ، چون هیچ کسی حاضر نیست که به آقای کرزی یا به آقای عبدالله
رسید بدهد که" من فلانی، فرزند فلانی در مقابل این مبلغ پول ،رأی خود ،
فامیل، قریه ،اعضای انجمن ،گروپ ،نهاد و یا حزب خود را فروخته ام."

ب:در فقره ۱۵ ماده پنجاه و سوم قانون انتخابات آمده است که
"استفاده از پولی که از راه فعالیتهای غیرقانونی بدست آمده باشد " و نیز در
فقره ۱۶ ذکر شده است که "استفاده از منابع مالی خارجی برای اعمال نفوذ در
پروسه انتخابات " جز" تخطی های انتخاباتی شمرده میشود" ( سند شماره- ۱۲
صفحه ۵۶ )

همه میدانند و این مسئله چون آفتاب روشن است که میلونها
افغانی که آقایان کرزی و عبدالله در کمپاین هایشان مصرف کردند نه از عرق
جبین و آبله دست خود و نه از طریق عرق جبین و آبله دست مساعدت کننده گان
شان بدست آورده اند بلکه از راه های غیر قانونی و حتی از منابع مالی خارجی
. من شکایت خود را به تاریخ ۱۸ میزان ۱۳۸۸ مطابق 10 اکتوبر 2009 در مورد
منابع مالی کمپاین آقایان کرزی و عبدالله به کمیسیون شکایات با اسناد و
مدارک مبنی بر خارجی بودن و غیر قانونی بودن منابع مالی آنها ثبت و درج
کردم ( سند شماره -۷ ) تقلب، تخلف و تخطی مثل آفتاب برای همه روشن است اما
تعدادی آنرا میخواهند با دو انگشت پنهان کنند!!!

چگونه؟

بخش دوم

ارگ ریاست جمهوری یا زندان پلچرخی؟

درماده پنجاه و دوم قانون انتخابات افغانستان چنین آمده است "
به منظور رسیده گی به تخلفات ، شکایات و اعتراضات انتخاباتی کمیسیون شکایات
انتخاباتی به ترکیب ذیل ایجاد می گردد"

۱- شخص انتصاب شده توسط ستره محکمه به حیث عضو؛

۲- شخص انتصاب شده توسط کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به
عیث عضو؛

۳- سه نفر اعضای بین المللی که توسط نماینده خاص سرمنشی ملل
متحد در افغانستان تعین می گردند به حیث اعضا" ( سند شماره – ۱۳ صفحه ۵۱ )

کمیسیون شکایات انتخاباتی ۲۳۸۴ شکایت بعد از تاریخ رأی گیری
دریافت کرد. اما فقط ۲۴۹ آنرا بررسی کرد، از یکطرف ( سند شماره –۱۴) و از
طرف دیگر کمیسیون شکایات انتخاباتی به تاریخ ۱۸ میزان ۱۳۸۸ مطابق به 8
سپتامبر 2009 چنین تصمیم گرفت: " کمیسیون شکایات انتخاباتی حکم می نماید تا
کمیسیون مستقل انتخابات بررسی و شمارش دوباره صندوقهای رأی را برای
انتخابات ریاست جمهوری در سراسر کشور در محلات رأی دهی انجام دهد که نتایج
مقدماتی نشاندهنده اینست که: ( الف) تعداد مجموعی آرای استعمال شده در یک
محل رأی دهی برای انتخابات ریاست جمهوری مساوی یا بیشتر از ۶۰۰ رأی می
باشد... یا (ب) هریکی از کاندیدان ریاست جمهوری ۹۵% یا بیشتر از آنرا ...
بدست آورده باشد"( سند شماره –۱۵) کمیسیون شکایات انتخاباتی در مجموع حکم
باز شماری ۳۰۶۳ صندوق مشکوک را در محل رأی دهی داده بود: اما چنین نشد.

در تاریخ ۲ میزان ۱۳۸۸ ( 24 اکتوبر 2009 ) در یوناما ( بخش
سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان) جلسه به اشتراک آقای کای ایده ،
نماینده سرمنشی سازمان ملل متحد در افغانستان ، آقای عزیز لودین، رئیس
کمسیون انتخابات و آقای گران کیپن، رئیس کمیسیون شکایات انتخاباتی و همچنین
نمایندگان آقایان کرزی ، عبدالله و دیگران دایر شد. دفتر آقای کای ایده از
من هم دعوت به اشتراک در این جلسه کردند اما من نه تنها رد کردم بلکه گفتم
که به کای ایده بگوید که از جلسه و جلسه بازی در باره انتخابات افغانستان
در یوناما دست بردارد.

در این جلسه تصمیم گرفتند که به جای باز شماری در محل رأی دهی
۳۰۶۳ صندوق مشکوک فقط ۳۱۳ صندوق بعنوان نمونه بازرسی شود آنهم بعد از
انتقال در کابل ( سند شماره- ۱۶) این ۳۱۳ صندوق بعد از یک نوع قرعه کشی
تعیین شد و در این قرعه کشی نام زابل،جوزجان و کندزبرنیآمده بود یعنی هیچ
صندوق از این ولایات بازرسی نشد، به این معنی که طبق این قرعه کشی هیچ تقلب
در این ولایات صورت نگرفته بود.

تصمیم ۲ میزان ۱۳۸۸ یوناما مخالف قانون انتخابات افغانستان
است چون قانون انتخابات فقط به کمیسیون شکایات انتخاباتی صلاحیت عام و تام
بررسی شکایات را میدهد و هیچ ارگان و مقام دیگر صلاحیت مداخله در کار آنرا
ندارد حتی کمیسیون انتخابات ( سند شماره - ۱۳) .

اما آقای کای ایده ، لودین ، گران کیپن نه تنها در کار این
کمیسیون مداخله کردند بلکه تصمیم را اخذ کردند که مغایر تصمیم کمیسیون
شکایات مورخ ۱۸ سنبله ۱۳۸۸ بود.

نمایندگان آقایان کرزی و عبدالله نه تنها در این جلسه غیر
قانونی در یوناما اعتراض نکردند بلکه موافقت کردند که از ۳۰۶۳ صندوق مشکوک
فقط ۳۱۳ صندوق بازرسی شود بدلیل اینکه میدانستند که هر چه بیشتر صندوقهائی
مشکوک بررسی شود به همان اندازه رأی شان مثل برف در مقابل آفتاب آب میشود و
شاید یکی از دلایلی که وقتی جنرال فرانسوی فلیپ موریون رئیس هیئت ناظرین
اتحادیه اروپا در یک کنفرانس مطبوعاتی به تاریخ ۲۵ سنبله ۱۳۸۸ در کابل یک
میلیون و سه صد هزار رأی کرزی و سه صد هزار رأی عبدالله و ۹۳ هزار رأی من
را مشکوک اعلان کرد و تنها من بودم که به لوی څارنوالی افغانستان عریضه
کردم و خواستار ممنوع الخروج این جنرال فرانسوی شدم تا ثابت نکند که رأی من
مشکوک است. ( سند شماره - ۱۷). آقایان کرزی و عبدالله هیچگونه اقدامی علیه
این جنرال فرانسوی نکردند. من در یک کنفرانس مطبوعاتی خواستار باز شماری
تمام صندوقهای مشکوک شدم وهمچنین به تاریخ ۱۲میزان ۱۳۸۸ ( 4 اکتوبر 2009 )
دریک عریضه به ستره محکمه افغانستان خواستارتعقیب قانونی کمیسیون انتخابات
و کمیسیون شکایات انتخاباتی بدلیل نقض قانون انتخابات شدم ( اسناد شماره –
۱۸و ۱۹)

نتیجه گیری

در هر انتخابات ، در هر مکان و در هر زمان تقلب و تخطی بصورت
محدود و استثنائی صورت میگیرد اما در دور اول انتخابات ریاست جمهوری
افغانستان تقلب و تخطی گسترده و سازماندهی شده صورت گرفت.

اما کمیسیون شکایات انتخاباتی:

۱- از ۲۳۸۴ شکایت ،فقط ۲۴۹ آنرا بررسی کرد.

۲- از ۳۰۶۳ صندوق مشکوک فقط ۳۱۳( بعد۳۵۴) را بررسی کرد. اما
نتایج انتخابات را تصدیق کرد در حالیکه طبق فقره اول وچهارم ماده۴۹ قانون
انتخابات،کمیسیون مکلف بود که کلیه شکایات را بررسی میکرد ( اسناد
شماره-۲۰و۲۱) و بعد از بررسی کلیه شکایات اگر رأی کاندیدان قانونی بود
تصدیق میکرد و اگر غیر قانونی بود نام آنها را طبق فقره -۴، ماده۵۴ قانون
انتخابات، از لیست کاندیدان حذف میکرد.( سند شماره – ۲۲ )

با وجود اعتراف کمیسیون شکایات انتخاباتی و کمیسیون
انتخابات مبنی بر یک میلیون و سه صد هزار رأی تقلبی و با وجود اعتراف
آقایان کرزی و عبدالله مبنی بر تقلبی بودن قسمتی از آرای شان، کمیسیون
شکایات انتخاباتی و کمیسیون انتخابات با حمایت جامعه بین المللی پادشاه و
ملکه تقلب انتخاباتی را به طرف ارگ ریاست جمهوری روان کردند، نه بطرف زندان
پلچرخی.



سند شماره يک


سند شماره دو


سند شماره سه


سند شماره چهار


سند شماره پنج


سند شماره شش


سند شماره هفت


سند شماره هشت


سند شماره نه


سند شماره ده


سند شماره يازده


سند شماره دوازده


سند شماره سیزده


سند شماره چهارده


سند شماره پانزده


سند شماره شانزده


سند شماره هفده


سند شماره هجده/ يک


سند شماره هجده/ دو


سند شماره نزده


سند شماره بیست


سند شماره بیست و یک


سند شماره بیست و دو


صفحه ی نخست
> کابل پرس افشا می
کند
>
جایزه نوبل
تقلب انتخاباتی برای پادشاه و ملکه تقلب آقایان کرزی و عبدالله

 

 

صفحه نخست | مردم کابل و ولايات | رسانه ها  | طرح ها ویدیو | اسناد | عکس ها | اعلامیه | کمک های مردمی | زندگینامه | وبلاگ | درباره ما | تماس با ما  | English


E-mail: info at ramazanbashardost.com

کمیته ی حمایت از داکتر رمضان بشردوست

© Support Committee for Dr. Ramazan Bashardost/ 2008